Peki, kulaðýma söyleyebilirsiniz... Hmm, anlýyorum... öyle miii? Peki efendim, bekleriz o halde; arkadaþlar, Önder abimiz lavabodan henüz dönmemiþ, farkýnda olmadýðým için hepinizden, özellikle Önder büyüðümüzün manevi varlýðýndan özür dilerim... Süreyi boþ geçirmemek için ne yapmamýz gerektiðini oylamaya sunmayý... sunmayayým mý Ali Bey, peki sunmayayým... bari bir bardak su içeyim; mahzuru yok deðil mi Ali bey, teþekkür ederim efendim... günde beþ litre su içmeliymiþiz, doktorlar öyle söylüyor; bunu söyleyen doktor günde beþ litre su içebilir mi acaba? Ýnanmazsýnýz, bir gün denedim ben bunu, ilk litreyi bitiremedim vallahi; bunlar insaný saðlýk manyaðý yapacaklar neredeyse, þimdi de lokanta masalarýndaki tuzluklara takmýþ Saðlýk Baka... Oo Efendim hoþ geldiniz, Önder abi de geldiðine göre toplantýya baþlayabiliriz demektir, Ali bey, bir sakýnca yoktur inþallah? Evet, yokmuþ, baþlýyoruz efendim; bu arada bir açýlýþ konuþmasý yapmak ister miydiniz Önder abi, gerek yok diyorsunuz... ilerde belki yaparým diyorlar ve ben sözlerime devam ediyorum. Gündemin ilk maddesi, yaptýðým son yurtiçi gezilerindeki izlenimlerimdir...

Deðerli arkadaþlar, yurtiçi gezisi deyince uçak neyse haydi; THY uçaklarý konforlu, güzel, hele ön taraftaki geniþ koltuklar çok rahat. Skylife dergisini bir karýþtýrayým, bakayým ne partizanlýk yapmýþlar diye... Aa, genel müdürün resmi; bir ona baktým, bir THY´nin durumuna baktým; bu adamlar böyle bir þirketi nasýl týkýr týkýr iþletip üstelik büyütebiliyorlar diye hayret ettim hani. Acaba Amerikalý danýþman filan mý tuttular diyorum ben? Neyse efendim, uçak faslý iyi ama helikopter yolculuðu felaket bir þey arkadaþlar. Yolda Ýlker Paþa´mla biraz sohbet edeyim dedim, ne mümkün? Müthiþ bir motor uðultusu, kulaklýk veriyorlar ama anlamak ne mümkün? Yolda dedim ki Ýlker Paþa´ya, Paþam dedim, Recep bey muhalefet lideri olsaydý bu gezide ona eþlik eder miydiniz dedim. Duyulmuyor iþareti yaparak kulaklýðý iþaret etti, ben de tekrarlamadým soruyu. Sað olsun çok nazik, çok düþünceli bir insan, büyük bir deðerdir kendileri.

Neyse efendim, indik karakolun pistine, fotoðraf çektirdik, askerlerle merhabalaþtýk filan. Allah sizi inandýrsýn arkadaþlar, dimdik ayakta durdum böyle Atatürk gibi, hiç korkmadým. Resimde de görülüyor zaten. Ben bu fotoðrafý Önder abinin de izniyle seçim afiþlerinde kullanalým derim... iyi olur bence. Sonracýðýma askerlerimizle öðle karavanasý yedik, yemekler güzeldi, bulgur pilavý güzeldi, tas kebabýný pilavýn üstüne döküp çaldým kaþýðý, çaldým kaþýðý; üstüne de çay içtik bir güzel. Bu esnada Önder büyüðümüzün tembihini hatýrlayýp hep ayakta durdum. Tabii ayakta yemek yemek zor oluyor ama bunu da baþardým arkadaþlar. Orada dedim ki, "Problemlerimizi Ankara´da oturarak çözemeyiz; ayakta durmamýz lazým ve ben iþte bu yüzden oturmuyorum. Eksik olmasýnlar onlar da tabldot tepsilerini ellerine alarak benimle birlikte ayakta yemek yediler. Hoþaf içerken zor oluyor tabii, kolay deðil, nitekim bir kýsmý ister istemez yere döküldü ama bizim iþimiz zor olaný baþarmaktýr. Nitekim "Oturarak problem çözemeyiz" vecizesinin de seçim sloganý yapýlmasý iyi olur diyorum ben; elbette Önder abi´nin de izniyle... Ne dersin Önder abi? Bir dakika iþitemiyorum, evet abi... elbette Önder abi... öyle yaparýz o zaman Önder abi... Arkadaþlar, Önder abi, bu esnada benim ayakta olmam gerektiðini söylüyor. Hemen ayaða kalkýyorum ve bunu düþünemediðim için baþta Önder abi olmak üzere hepinizden özür diliyorum. Deðerli arkadaþlarým; verimli bir geziydi, ilk seçimde iktidarýz, artýk oturabilir miyim Önder abi?