YEREL GAZETECÝLÝK                                                                                                             

Gazetecilik “idealist” olmayý gerektirir. Çünkü; her türlü olumsuz þartlarla, her an karþý karþýya kalabilecek bir meslek… Bu þartlarý göze alanlarýn “idealist” olmamalarý elbette düþünülemez.  Ama, maalesef bunlar “dün” de kaldý. Bugün, bu þartlarý göze alanlar ya “enayi” yerine konuluyor ya da bir süre sonra “pes” edip mesleði býrakmak zorunda kalýyor.

Ýdealistlik azaldýkça da mesleðe olan itibar da ne yazýk ki ayný oranda seyretti. Gazetecinin etkisi, eskiden toplum üzerinde daha fazlaydý. Yazýlan, haber yapýlan sorun ilgili birimler tarafýndan kýsa sürede çözüme kavuþturulurdu. Mesela; adýný unuttuðum bir ilçe kaymakamýnýn “Þöyle bir derdimiz vardý. Valiliðe bildirdik yeteri kadar ilgi gösterilmedi. Ancak el altýndan basýna yansýttýktan sonra çözüldü” dediði yýllarý hatýrlýyorum. Yirmi yýl öncesine kadar basýn iþte bu kadar söz sahibiydi, gerçekten dördüncü kuvvetti...

Sonra sermaye gruplarý iþin içine girdi. Gazetecilik bir rant aracý olarak kullanýlmaya çalýþýldý. Gazetecilikle alakasý bulunmayan bazý patronlar, bastýrdý parayý kurdu gazetesini, televizyonunu…

Bu yozlaþma maalesef yerele de sýçradý. Protokolde boy göstermek isteyenler mahalli gazete çýkarmaya yarýþýna girdi. Hele hele 2000’li yýllarýn baþýnda Basýn Ýlan Kurumu’nun daðýttýðý ilan miktarýnýn yükselmesi üzerine yerel gazete sayýsýnda dengesiz bir artýþ gözlendi. Kimileri (az sayýda gerçek gazeteci), devletin “teþvik, destek” amacýyla ödediði paralarla “gazetemizi daha nasýl ileriye götürebiliriz?” þeklinde planlar yaptý ve bu alanda yatýrým gerçekleþtirdi. Birçoklarý ise ticari düþünce ile hareket edip “sýrf ilan gelirinden daha fazla pay alabilmek” için varlýðýyla yokluðu belli olmayan; ister ‘naylon’, isteseniz ‘çamur’ deyin, yeni gazeteleri devreye soktu. Bu zihniyetten gel de gazetecilik bekle!

Basýn Ýlan Kurumu’nun bu soruna çok ciddi þekilde el atmasý lazým. Ancak o zaman “idealist gazetecilik” belki yeniden prim yapar…

Bunun yaný sýra devletten resmi ilan almadan ayakta durmaya çalýþan gazeteler de var. Ama bu tür gazeteler de yine “sözde” gazete çýkaranlar tarafýndan köstekleniyor. Gazetelerin en önemli gelirlerinin oluþtuðu dönemler bayramlar ve yýlbaþýlardýr. Sözde, “naylon” gazeteler, kutlama verilecek bu tarihlerde ortaya çýkýp düzenli hizmet eden gazetelerin gelirlerine ortak olurlar.

Ýþte bunun için, düzenli, düzgün ve içerikli çýkan az sayýdaki gazetelerin desteklenmesi lazým. Kelaynak kuþlarý gibi nesli tükenen bu tür gazeteler için “Helal olsun, yaþa” deyip geride durmamak gerektiðini hatýrlatarak yazýmýzý noktalayalým…